Het is alweer 3 jaar geleden dat wij in Kenia waren om onze projecten te bezoeken. Afgelopen zomer is Arjen Muis nog wel een paar dagen in Kenia geweest en heeft hij gekeken hoe het ging met onze projecten. Vanuit de feedback van Arjen zijn we het straatkinderen project aan het voorbereiden. Dankzij een prachtige gift konden wij deze reis maken en daar zijn we erg dankbaar voor.

Woensdag zijn we naar Nairobi gevlogen om de volgende morgen vroeg verder te vliegen naar Kisumu. Kisumu is een plaats in het westen gelegen aan het prachtige Lake Victoria. Kisumu is een havenstad en er wonen ongeveer 300.000 mensen. Kisumu kent ook veel straatkinderen maar daarover later.

We hebben een vol programma en nadat we alles hebben uitgepakt nemen we de taxi naar de school in Chavakali. Dit is de school waar we in 2015 met een grote groep zijn geweest. Velen van jullie weten dit vast nog wel. We ontmoeten Julius, onze vriend en medewerker onderweg naar Chavakali en het is fijn om elkaar na 3 jaar weer te ontmoeten. Julius had zijn zoon van 2 jaar ook bij zich, Sadiki is zijn naam. We hadden hem nog nooit ontmoet. Een mooi kereltje maar ook erg verlegen. Hij heeft nog niet vaak blanke mensen gezien.

Vol verwachting komen we aan op de school. We hebben Julius gezegd dat hij niet mocht zeggen dat we kwamen zodat we een duidelijk beeld krijgen hoe de school er op een normale dag uitziet.
De kinderen renden gelijk naar de auto en voordat we uit konden stappen waren we alweer flink betast. Ze willen graag onze huid en haren voelen. We laten het maar toe, al knijpen sommige kinderen wel erg hard.

 

 

We werden de ruimte van de leraren in geloodst en het was fijn om “oude” bekenden weer te zien. De leraren herkenden ons maar er waren ook veel nieuwe gezichten, waaronder de nieuwe hoofdleraar, een pittige tante. Ze wilden dat we gelijk in haar kantoor kwamen maar wij, Nederlands als we zijn hebben even aangegeven dat we zo kwamen! We wilden eerst de lokalen en de andere objecten zien wat is aangepakt in 2015.

De lokalen vielen ons best tegen. Je kan zien dat de lokalen intensief zijn gebruikt in de afgelopen jaren. De school heeft een enorme groei van leerlingen door gemaakt. In 2015 zaten er 270 kinderen op de school en nu 340. De school is qua prestatie heel erg gestegen. Ze stonden op de prestatie lijst van de scholen in de regio onderaan de lijst en nu staan ze op een 4 de plek. Hier zijn zij en ook wij best trots op.  Nadat we alle lokalen hadden bekeken zijn we even naar het toiletgebouw gelopen wat we in 2015 nieuw hebben neer gezet. Ook hier zie je goed dat het gebouw flink word gebruikt. Het is wel fijn om te zien dat de leerlingen er gebruik van maken, destijds waren we bang dat dit niet het geval zou zijn en dat het speciaal voor de leraren zou zijn.

Nadat we alles hebben bekeken lopen we terug naar de lerarenkamer en we worden op de hoogte gebracht van een aantal dingen. Zo zijn er een paar ‘goede” leraren vertrokken. We praten over de sponsorkinderen en over andere dingen.

Het begint heftig te regen en we besluiten om terug te gaan naar Kisumu , drie kwartier rijden vanuit Chavakali. We zetten Julius thuis af en we rijden snel door. Alhoewel snel, in een bocht rijden we over een dikke steen met het gevold dat we een lekke band hebben. Geen probleem aldus de chauffeur, we kunnen rustig wachten in de auto. We vinden het niet prettig om in een stil staande auto te wachten: de auto`s rijden ons keihard voorbij.  We besluiten om buiten de auto in de stomende regen te wachten en Gerwin helpt een handje. Met een kwartiertje zitten we weer in de auto en net voordat het donker werd waren we” thuis”.

Vandaag zijn we opnieuw naar Chavakali gereden om een paar sponsorgezinnen te bezoeken.  De kinderen hadden een sportdag elders in Lusala en het was erg rustig bij de school.
De eerste familie waar we heen gaan is de familie blessing. Hiervan zitten de kinderen in het sponsorprogramma. Hier zitten we een tijdje in huis en praten wat met de kinderen en de opa. De vader woont in Nairobi, de moeder in Kisumu maar kijken niet naar hun kinderen om. Hier laten we de dekens, een voedselpakket, wat tekenspullen, zaadjes voor in de tuin en wat contant geld achter.


Het volgende gezin is de fam. Andove. Arjen is hier vorig jaar ook geweest en was best aangedaan door de situatie die hij daar aantrof. Dit wetende gingen wij die kant op. We hebben al aardig wat meegemaakt volgens ons maar hier werden wij stil. Een moeder met 7 kinderen, in een “huis” zonder elektra, bijna geen licht, een vreselijke stank
( de koe slaapt ook in het huis ) en gewoon niets. 2 banken en een tafel staan er. Verder niets aan de muren of wat dan ook. De vrouw kwam binnen lopen met haar jongste baby op de arm. De eerste indruk was direct: schaamte! Ze durfde ons niet aan te kijken, uit fatsoen gaf ze een hand en ging snel zitten. Aan haar uitstraling kon je zien dat ze vreselijk ongelukkig is! Het is een zeer gesloten vrouw, waar wij niet door kwamen. Ze spreekt geen Engels, wat het nog moeilijker maakte. Wij hebben hier geen foto’s of video opnames gemaakt omdat wij voelden dat dit niet goed was, zo van: wat heeft zij eraan dat wij haar ellende vast leggen. We hebben de matras, een voedselpakket, tekenspullen, kleren, schoenen en zaden bij haar achter gelaten. Tevens een beetje geld. Haar man werkt op het platteland, maar verdiend niet genoeg voor zijn gezin. Was ook voor ons echt weer even slikken.

De kinderen van de Lusala school hebben een sportdag en we besluiten om even een kijkje te nemen. We kunnen ‘onze’ kinderen even aanmoedigen. Het is een groot school terrein waar op dat moment 7 scholen een school competitie houden. Er werd flink gesport: hardlopen, hoog springen, verspringen enz. We besluiten om veel foto`s en film materiaal te maken dit kunnen we goed gebruiken voor de PR. Op 16 juni, tijdens de Vjennedag organiseren we zelf een grote sponsorloop in Vriezenveen. De opbrengst van deze sponsorloop wordt gebruikt voor projecten van Stichting Sadiki. De slogan voord deze loop is: DoorKinderenVoorKinderen.

Later weer meer over onze ervaringen en gebeurtenissen in Kenia.